آیا میدانستید از اردیبهشت ۱۴۰۴، دریافت پایان کار برای بسیاری از ساختمانهای نوساز بدون نصب سیستم نظارتی امکانپذیر نخواهد بود؟ این تغییر بزرگ در مقررات ملی ساختمان، به معنای آن است که قانون نصب دوربین مدار بسته دیگر یک انتخاب اختیاری نیست، بلکه یک الزام قانونی است.
با توجه به افزایش جرائم شهری و دغدغههای امنیتی، وزارت راه و شهرسازی با همکاری نیروی انتظامی تصمیم گرفته است تا با اجباری کردن نصب دوربین در ساختمانهای مسکونی، سطح امنیت و آرامش شهروندان را ارتقا دهد. در این مقاله، به بررسی جزئیات این قانون، الزامات اجرایی، استانداردهای فنی و نکات حقوقی آن میپردازیم.
چرا نصب دوربین مداربسته به یک الزام قانونی تبدیل شد؟
امنیت یکی از نیازهای اساسی هر جامعه است. در سالهای اخیر، آمار سرقت از منازل و جرائم مرتبط با ساختمانهای مسکونی افزایش یافته است. بررسیهای انتظامی نشان داد که وجود دوربینهای مداربسته در ساختمانها، هم نقش بازدارنده دارد و هم در کشف سریعتر جرائم مؤثر است.
به همین دلیل، قانونگذار تصمیم گرفت تا با تصویب قانون نصب دوربین مداربسته، یک استاندارد حداقلی امنیتی برای همه ساختمانهای جدید ایجاد کند.
کدام ساختمانها مشمول قانون جدید میشوند؟
طبق ابلاغیه وزارت راه و شهرسازی، از اردیبهشت ۱۴۰۴، ساختمانهای زیر ملزم به نصب دوربین مداربسته خواهند بود:
- ساختمانهای مسکونی با ۴ واحد و بیشتر
- شهرکها و مجتمعهای مسکونی
- ساختمانهای تجاری و اداری بزرگ
ساختمانهای کوچکتر (کمتر از ۴ واحد) فعلاً مشمول این قانون نیستند، اما همچنان توصیه میشود برای افزایش امنیت، از سیستمهای نظارتی استفاده کنند.
بهترین محل برای نصب دوربین مداربسته در ساختمان
یکی از مهمترین بخشهای اجرای این قانون، انتخاب محل مناسب برای نصب دوربینهاست. طبق ضوابط، مکانهای زیر باید تحت پوشش باشند:
- ورودی اصلی ساختمان و لابی
- پارکینگ و محوطه خودروها
- آسانسورها (داخل کابین و جلوی درب طبقات)
- راهپلهها و پاگردها
- محوطه انباریها
- حیاط و پشتبام (در صورت دسترسی عمومی)
- موتورخانه و بخشهای تأسیساتی
استانداردهای فنی تجهیزات
صرفاً نصب دوربین کافی نیست؛ کیفیت تجهیزات نیز اهمیت زیادی دارد. بر اساس قانون، تجهیزات باید دارای ویژگیهای زیر باشند:
- کیفیت تصویر: حداقل Full HD (1080p)
- دید در شب: مجهز به مادون قرمز (IR)
- مقاومت محیطی: استاندارد IP66 یا IP67 برای دوربینهای فضای باز
- ذخیرهسازی: قابلیت ضبط تصاویر حداقل ۱۵ تا ۳۰ روز
نقش نهادهای مختلف در اجرای قانون
اجرای این قانون نیازمند همکاری چندین نهاد است:
| نهاد | نقش کلیدی |
| وزارت راه و شهرسازی | سیاستگذاری و ابلاغ مقررات |
| نیروی انتظامی (فراجا) | مشاوره امنیتی و نظارت بر اجرا |
| شهرداریها | کنترل و صدور پایان کار |
| مهندس ناظر | تأیید فنی نصب دوربینها |
| سازندگان ساختمان | اجرای طرح و تأمین تجهیزات |
الزامات حقوقی و قانونی نصب دوربین
- نصب دوربین در مشاعات (راهرو، پارکینگ، لابی) تنها با تصویب اکثریت مالکان مجاز است.
- نصب دوربین در فضاهای خصوصی (داخل واحدها، بالکنها) فقط با رضایت مالک همان واحد امکانپذیر است.
- دوربینها نباید به داخل واحدهای دیگر دید داشته باشند.
- اطلاعرسانی به ساکنان درباره نصب دوربین الزامی است.
تخلفات و مجازاتها
بر اساس قانون مجازات اسلامی (ماده ۵۸۲) و قانون جرایم رایانهای (ماده ۱۷):
- هرگونه تصویربرداری یا شنود غیرمجاز جرم محسوب میشود.
- انتشار تصاویر خصوصی افراد بدون رضایت آنها پیگرد قانونی دارد.
- در صورت شکایت، نصب غیرقانونی دوربین میتواند منجر به جمعآوری تجهیزات و مجازات کیفری شود.
مزایای اجرای قانون نصب دوربین مداربسته
- افزایش امنیت و کاهش جرائم
- تسهیل در کشف و پیگیری جرائم
- افزایش ارزش ملک و اعتماد خریداران
- ایجاد آرامش خاطر برای ساکنان
کلام پایانی در مورد قانون نصب دوربین مداربسته در ساختمان های مسکونی
الزام قانون نصب دوربین مداربسته در ساختمانهای مسکونی، یک تحول مثبت در صنعت ساختمان و امنیت شهری است. این قانون نه تنها امنیت ساکنان را تضمین میکند، بلکه ارزش ملک را نیز افزایش میدهد.
بدون نظر