Alarm 1

راهکارهای کاهش آلارم کاذب در سیستم مداربسته

آلارم های کاذبی که به صورت پی‌درپی در یک سیستم مداربسته اتفاق می‌افتند می‌توانند مزاحمت فراوانی ایجاد کنند. برای مثال تصور کنید که این امر چه مقدار می‌تواند در نیمه‌شب و هنگامی که خواب هستید آزاردهنده باشد. همچنین این امر باعث می‌شود تا تشخیص آلارم واقعی از کاذب نیز دشوار باشد. اکثر آلارم‌های کاذب در سیستم‌های نظارت تصویری ناشی از خطای کاربری است و ۹۷٪ از تمام آلارم‌ها غیرواقعی خواهند بود. حال سوال اینجاست که چگونه می‌توان میزان این آلارم‌ها را کاهش داد.

معمولاً آلارم های کاذب بر اثر فعال‌سازی قابلیت‌های پردازش تصویر همچون تشخیص نفوذ، تشخیص عبور از خط و … اتفاق می‌افتند. به همین دلیل در این مطلب سعی کرده‌ایم که به بررسی هر کدام به صورت جداگانه بپردازیم.

تشخیص حرکت (Motion Detection)

کاربران اغلب تصور می‌کنند که سیستم تشخیص حرکت تنها افراد یا وسایل نقلیه را تشخیص می‌دهد، اما متأسفانه چنین نیست. بعضی اوقات سوژه‌های طبیعی دیگر مانند ورود حیوانات به مکان مورد نظر یا افتادن برگ درختان نیز باعث فعال شدن این سیستم و به صدا در آمدن آلارم می‌گردد. این به این دلیل است که دستگاه ضبط DVR تصاویر را به صورت الگوریتم می‌بیند و زمانی که تغییری در این الگوریتم رخ می‌دهد، DVR آن را به عنوان حرکت می‌شناسد.

به منظور جلوگیری از این امر بهتر است تنظیمات مربوط به سیستم تشخیص حرکت در دوربین مداربسته خود را به درستی انجام دهید. برای مثال می‌توانید حساسیت (Sensitivity) آن را کاهش دهید یا برای شرایط روز و شب هر کدام به صورت جداگانه تنظیمات را انجام دهید. همچنین می‌توانید آن را برای مناطقی که پرتردد است غیرفعال کنید.

تشخیص نفوذ (Intrusion Detection)

فرض کنید دوربین مداربسته‌ای را در جلوی درب ورودی منزل خود نصب کرده‌اید و قابلیت تشخیص نفوذ را برای آن فعال کرده‌اید. هر بار که سایه ابرها از روی دوربین رد می‌شود، آلارم به صدا در می‌آید و شما فکر می‌کنید که شخصی پشت در است. برای جلوگیری از این مسئله بهتر است ۴ فاکتور مهم را در نحوه تنظیمات این قابلیت در نظر بگیرید:

۱. منطقه مورد نظر
۲. حد آستانه (Threshold)
۳. حساسیت (Sensitivity)
۴. سایزی که برای سوژه در دستگاه تعریف می‌کنید

حال برای اینکه تشخیص دهید که مقادیر هر کدام را بر چه اساسی تعیین کنید، می‌توانید ابتدا تنظیمات معمولی و ارقام پایه را برای دستگاه خود تعیین کنید و سپس بعد از چند روز به بررسی آلارم‌های رخ‌داده بپردازید. برای مثال از بین آلارم‌های رخ‌داده واقعی می‌توانید ابعاد سوژه‌هایی را که منجر به فعال شدن آلارم می‌گردند را تشخیص دهید. همچنین با بررسی آلارم‌ها متوجه می‌شوید که اکثر آلارم‌ها بر اثر حرکت حشرات، نور چراغ ماشین‌ها و … است، بنابراین می‌توانید طبق این موارد حد آستانه یا حداقل زمان مورد نیاز برای به صدا در آمدن آلارم را تعیین کنید.

مورد آخری که باقی می‌ماند تعیین میزان حساسیت یا Sensitivity است که نسبت به بقیه موارد پیچیده‌تر است. معمولاً انتخاب عدد ۳۰ برای آن می‌تواند کافی باشد.

عبور از خط (Line Crossing)

استفاده از قابلیت عبور از خط نیز از جمله مواردی است که منجر به ایجاد آلارم‌های کاذب می‌گردد. خب سوالی که پیش می‌آید این است که چرا با وجود قابلیت تشخیص نفوذ، از عبور از خط استفاده کنیم که منجر به افزایش آلارم‌های کاذب شود. پاسخ اینجاست که بعضی مواقع پیش می‌آید که فردی وارد نقطه مورد نظر شما شده و سریعاً در کمتر از زمان آستانه که در تشخیص نفوذ تعریف کرده‌اید از آن خارج می‌گردد. در اینجا قابلیت تشخیص نفوذ با شکست مواجه می‌گردد و بهتر است از قابلیت دیگری مانند عبور از خط استفاده کنید.

در این قابلیت نه تنها می‌توانید جهت ورود یا خروج سوژه را به محل تعریف کنید، بلکه می‌توانید میزان حساسیت را نیز تعیین کنید.

بدون نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *